به گزارش خبرگزاری حیات، قال الصادق(ع) می فرمایند: کسی که برای خدا علم آموزد و برای خدا به کار بندد و برای خدا به دیگران منتقل کند، در ملکوت آسمان‌ها بزرگش خوانند.عالمان اندیشمند سرمایه‌های جاوید جوامع بشریند که آگاهی آحاد جامعه از مجاهدت‌ها و تلاش‌های علمی آنان از عوامل مهم اعتلای فرهنگی و غنای علمی آن جامعه و توجه به سلوک و رفتار این یادگاران ماندگار و آنچه که از آنان در حوزه حکمت عملی در حافظه‌ها مانده است موجب شکوفایی، رشد، ترقی اخلاق و معنویت در آن مجتمع انسانی خواهد بود. گرامی‌‌داشت فرزانگانی که ارزش‌های والا و جاوید انسانی را چون دُرّی یتیم و گوهری گرانبها پاس داشتند و زندگی آنان اشتعالی برای تنویر افکار و روشن کردن دل و جان مردمان بود، نه اشتغالی برای کسب نام و نان، در بردارنده دو فایده مهم است، یکی اینکه نمایانگر سابقه درخشان دانش، اندیشه، فهم و فرهنگ در آن جامعه و اقلیم است و دیگر آنکه نسل حاضر را با مرزبانان علم و دین آشنا ساخته و حلقه وصلی بین نسل گذشته و معاصر است و نفوس مستعده را جهت اقتفای اثر آنان برای روشن نگاه داشتن مشعل علم، دین، تمدن و فرهنگ به تحرک، تلاش، پویایی و کوشش وامی‌دارد و به قول ادیب فرزانه، مرحوم ملک‌الشعرای بهار «احترام گذشتگان برای تشویق آیندگان یک اساس و قانون ثابت عمومی است.»مجموعه ای که در صدد معرفی آنیم، حاوی گفته‌ها، نوشته‌ها و خاطراتی است که در بزرگداشت فقیه فداکار، مجاهد نستوه و عارف نیکوخصال، آیت‌ا... شهید حاج شیخ محمد صدوقی(طاب ثراه) فراهم آمده است و جلد اول آن همزمان با برگزاری کنگره بزرگداشت سی امین سالگرد آن زنده‌یاد انتشار می‌یابد. شهید صدوقی دانشوری اندیشمند و مدیری توانمند بود و به‌ویژه در مدیریت بحران‌ها شاهکار می‌کرد. در سیره مدیریتی او حق‌مداری و مردم‌داری با ظرافت خاصی با هم عجین شده بود، نه تأکید بر رعایت حدود الهی و پافشاری بر حفظ ارزش‌ها مردم را از گردونه و اعتبار خارج می‌کرد و نه مدارا با مردم اصول دینی و اخلاقی را متزلزل می‌ساخت، بلکه توجه به خلق برای رضای خدا بود.او فقیهی بزرگ، آزاداندیشی سترگ و خیرخواهی نیک‌رفتار بود که استعداد سرشار، فکر جوّال، ذهن نقّاد، بیان جذّاب، حفاظه مثال‌ زدنی، روح جمعی، تواضع کم‌نظیر و شجاعت، سماحت، سخاوت و کرامت نفس از او جهانی ساخته بود بنشسته در گوشه‌ای که تربیت عالمان، فاضلان و طلاب و فرهیختگان فراوان ثمره تکیه زدن 20 ساله او بر کرسی تدریس در حوزه علمیه قم و زعامت مسلمین، رهبری انقلابی امت، نفع‌رسانی به خلق خدا و در یک کلام عمران بلاد و احیای عباد، حاصل حضور 30 ساله او در دارالعباده یزد و ختام حیات 75 ساله‌اش مسک شهادت در راه خدا، در ماه خدا، در خانه خدا و افطار در کنار یار و تماشای جلوه دلدار بود:و راستی که به مضمون نبوی «موت قبیله ایسر من موت عالم» از دست دادن جمعی و قبیله‌ای بسی آسان‌تر از فقدان چون اویی است. برای او که اینکه در جوار رحمت حق آرمیده علوّ درجات و راحت روح طلب می‌کنم.  منبع:هفته نامه حیات طیبهانتهای پیام/